يفزّ قلبـي كل ما أجيب طاريه
فزّة يتيـمٍ شاف من تشبه أمّه
تذكّر أمّه يـوم كانت تنـاديه
وحس بجفاها يـوم عيّت تضمّه
مـرّت سنة مـن موتها من يراعيه
والدّمع ماقدرت كفوفه تلمّه
أبوه مات مـن الحزن من يـواسيه
ومن بعد موت أبـوه أخذه عمّه
ينام ما يلقا رحـومٍ يغطّيه
ولو ما يسـوّي ذنب كلٍ يذمه




