”كانت تضيئٌ كل باهتٍ تمرُ عليه حتي بَهتت هيّ ولم يُضيئُها أحد“.
”كانت تضيئٌ كل باهتٍ تمرُ عليه حتي بَهتت هيّ ولم يُضيئُها أحد“.