واجي مكسور .. لاويني الجفاف .... وخفت لا أنساه .. أنَآ جيَت أنقشَ كفوفَ آلذآكره
غمسته في تجاويفي .. ولا ابتلت ! ... عدا احداقي ! ’تجيب المبتعد .. وتصب ارضه .....ليييين ينبت ماه |
أنَآ جيَت أنقشَ كفوفَ آلذآكره
واحس بداخلي طفل ٍ .. يهيم ... ويشتم الساقي .... ]عبث.. خاف وتغنّى لـ الرحيل ... وسال بين غناه .. أنَآ جيَت أنقشَ كفوفَ آلذآكره
/واخاف يجيبه الدرب الطويل ... وتقصر أوراقي ... /انا لاجيت انقش من كفوف الذاكرة ...
فرقاه .... أنَآ جيَت أنقشَ كفوفَ آلذآكره
|تبرّا الدرب .. من كل الخطاوي ... واشتهى ساقي .... )تعبت اسقي سماي من السؤال ... ولا ظهر معناه .... أنَآ جيَت أنقشَ كفوفَ آلذآكره |